Korozja – realny problem nauki i przemysłu

Od lewej: prof. Jerzy Robert Sobiecki, dr inż. Beata Kucharska, dr inż. Janusz Kamiński, dr hab. inż. Anna Dobkowska, dr inż. Tomasz Borowski, dr inż. Agnieszka Brojanowska, dr hab. inż. Ewa Ura-Bińczyk

Korozja to jedno z najpoważniejszych wyzwań współczesnej inżynierii materiałowej. Zagadnienia związane z degradacją materiałów są przedmiotem intensywnych badań naukowych, działalności dydaktycznej oraz popularyzatorskiej na naszym Wydziale. 

Pracownicy WIM PW – reprezentujący różne zespoły badawcze – zajmują się analizą mechanizmów korozji, opracowywaniem metod jej ograniczania oraz diagnostyką uszkodzeń materiałowych w warunkach rzeczywistych. 

Na Wydziale prowadzone są zaawansowane badania korozyjne, obejmujące m.in. ocenę odporności materiałów na działanie agresywnych środowisk, analizę procesów elektrochemicznych oraz badania powłok ochronnych. Wykorzystanie nowoczesnej aparatury pozwala nie tylko na precyzyjne określenie mechanizmów degradacji, ale również na wspieranie przemysłu w rozwiązywaniu konkretnych problemów eksploatacyjnych – od infrastruktury technicznej, przez energetykę, po przemysł chemiczny. Kompetencje zespołów badawczych obejmują zarówno ekspertyzy, jak i współpracę przy projektach badawczo-rozwojowych.

   
Istotnym elementem działalności wydziału jest również kształcenie studentów, którzy zdobywają wiedzę na temat mechanizmów korozji, metod ochrony materiałów oraz diagnostyki uszkodzeń. Tematyka ta pojawia się w programach studiów, pracach dyplomowych oraz projektach badawczych realizowanych przez młodych naukowców. Równolegle pracownicy WIM PW angażują się w popularyzację nauki, przybliżając społeczeństwu znaczenie korozji i jej wpływ na codzienne funkcjonowanie infrastruktury i urządzeń.

   
Szczególną okazją do zwrócenia uwagi na skalę problemu jest 24 kwietnia – Dzień Świadomości Korozyjnej (Corrosion Awareness Day), ustanowiony z inicjatywy World Corrosion Organization we współpracy z NACE International (obecnie działającą jako AMPP). Celem tego dnia jest zwiększanie świadomości społecznej i przemysłowej dotyczącej skutków korozji oraz promowanie działań zapobiegawczych.

Według raportu NACE „International Measures of Prevention, Application, and Economics of Corrosion Technologies (IMPACT)” globalne koszty korozji szacowane są na około 2,5 biliona dolarów rocznie, co odpowiada blisko 3-4% światowego PKB. 
Skala tych strat pokazuje, że korozja nie jest wyłącznie problemem naukowym, lecz realnym wyzwaniem gospodarczym i społecznym. Dlatego tak istotne jest rozwijanie badań, wdrażanie nowych technologii ochrony materiałów oraz współpraca między nauką a przemysłem.

   
Wydział Inżynierii Materiałowej PW pozostaje otwarty na współpracę z partnerami przemysłowymi, oferując wsparcie w zakresie badań, analiz i ekspertyz korozyjnych. Połączenie zaplecza aparaturowego, doświadczenia zespołów badawczych oraz kompetencji dydaktycznych pozwala skutecznie odpowiadać na wyzwania związane z trwałością i bezpieczeństwem materiałów w różnych sektorach gospodarki.
   
   

Osoby, które rozwijają tematykę korozji 

w pracy naukowej, dydaktycznej, a także współpracują z otoczeniem przemysłowym: 
  

Prof. dr hab. inż. Jerzy Robert Sobiecki

Korozja to nie tylko wada estetyczna. Dla zakładów przemysłowych, firm inżynieryjnych i projektów budowlanych stanowi ona ryzyko finansowe oraz zagrożenie dla bezpieczeństwa. Osłabione konstrukcje i konieczność przedwczesnych napraw kosztują przemysł miliardy złotych rocznie. Dzięki odpowiedniemu procesowi technologicznemu korozję można nie tylko spowolnić, ale niemal całkowicie zatrzymać.

Jest kierownikiem Zakładu Inżynierii Powierzchni. W trakcie swojej kariery naukowej wykonał kilkadziesiąt ekspertyz z zakresu korozji, w tym sądowych. Jest również cenionym wykładowcą, prowadzącym wykłady z chemii oraz z korozji. Publikacje naukowe Profesora skupiają się na korozji biomateriałów oraz zapobieganiu degradacji korozyjnej przy użyciu metod inżynierii powierzchni.
   

Dr hab. inż. Anna Dobkowska

Korozja nie jest wrogiem materiału – jest jego językiem. Trzeba tylko nauczyć się go rozumieć, aby zamienić degradację w funkcję, a problem w rozwiązanie. Jej wpływ na życie wokół nas jest ogromny: decyduje o trwałości mostów, bezpieczeństwie transportu, , a także o skuteczności nowoczesnych implantów medycznych. To właśnie od zrozumienia procesów korozyjnych zależy, czy materiały będą zagrożeniem, czy sprzymierzeńcem – czy zawiodą w najmniej odpowiednim momencie, czy też będą działać dokładnie tak długo, jak tego potrzebujemy.

Swoje działania badawcze koncentruje na poznaniu i opisie procesów degradacji materiałów metalicznych, ze szczególnym uwzględnieniem stopów magnezu i cynku. Prowadzone badania obejmują analizę zależności mikrostruktura-korozja-właściwości mechaniczne oraz rozwój nowoczesnych materiałów biodegradowalnych do zastosowań medycznych. Szczególną uwagę poświęca wpływowi technologii wytwarzania, w tym metod addytywnych, na mechanizmy korozyjne oraz możliwość ich świadomego sterowania.
     

Dr hab. inż. Ewa Ura-Bińczyk

Korozja to historia zmian materiału pod wpływem środowiska. Uczę studentów, jak ją analizować i interpretować.

Łączy inżynierię materiałową z kryminalistyką i analizą degradacji materiałów. W pracy dydaktycznej wykorzystuje przypadki z przemysłu, w których doszło do uszkodzeń materiałów, pokazując, jak materiały zachowują się w warunkach eksploatacji, a nie tylko w laboratorium. Projektuje interdyscyplinarne zajęcia akademickie, w których inżynieria spotyka się z praktyką. 
   

Dr inż. Janusz Kamiński

Wprowadzanie nowych metod wytwarzania materiałów, takich jak druk 3D, wymaga weryfikacji ich właściwości korozyjnych, gdyż są one zależne nie tylko od składu chemicznego materiału, ale również od jego struktury. W elementach drukowanych struktura, a co za tym idzie właściwości korozyjne są różne na płaszczyznach równoległych i prostopadłych do kierunku drukowania.

Specjalizuje się w korozji mikrobiologicznej, a także metodyce badań korozyjnych. Jest współautorem wielu publikacji naukowych z zakresu korozji mikrobiologicznej oraz zjawisk korozyjnych materiałów wytworzonych metodami 3D. 
  

Dr inż. Agnieszka Brojanowska

Wiedza o zjawiskach korozyjnych nie jest zarezerwowana tylko dla naukowców, a problem korozji nie dotyka tylko przemysłu. Naszym celem jest zwiększenie świadomości korozyjnej całego społeczeństwa.

Jest specjalistką od nauczania o zjawiskach korozyjnych. W jej portfolio znajdują się autorskie zajęcia wykładowe, laboratoryjne i projektowe dla studentów i doktorantów, szkolenia dla przemysłu oraz wykłady i warsztaty popularno-naukowe (od przedszkolaków po seniorów) z zakresu korozji i ochrony przed korozją. Wykonuje również ekspertyzy korozyjne dla przemysłu, a jej zainteresowania naukowe to badanie i konserwacja produktów korozji na artefaktach archeologicznych. 
     

Dr inż. Beata Kucharska

W badaniach nad korozją materiałów dopiero połączenie różnych perspektyw pozwala zrozumieć pełny mechanizm zjawiska  jak w indyjskiej przypowieści o ślepcach i słoniu, gdzie każdy widzi tylko fragment prawdy.

Prowadzi działalność dydaktyczną jako wykładowca autorskiego przedmiotu o nowoczesnych materiałach wykorzystywanych w farmacji i kosmetologii (wykład i laboratorium). Realizuje laboratoria obejmujące m.in. korozję, analizę wody, inżynierię powierzchni, funkcjonalizację materiałów oraz technologię informacyjną. 

W swojej działalności naukowej koncentruje się na problematyce odporności korozyjnej materiałów, w tym w środowiskach symulujących działanie środków odladzających. Zajmuje się również opracowywaniem i badaniem powłok ochronnych, w tym powłok PVD stosowanych w obróbce drewna, a także warstw funkcjonalnych przeznaczonych do zastosowań biomedycznych i wojskowych. Jest autorem publikacji naukowych oraz patentów w tym obszarze. Posiada doświadczenie w opracowywaniu ekspertyz z zakresu korozji. 
     

Dr inż. Tomasz Borowski

Uczymy studentów jak chronić przed korozją konstrukcje czy instalacje w trakcie użytkowania, ale też na etapie projektowania. Absolwenci WIM PW wiedzą, jak właściwości materiału wpływają na ich odporność korozyjną, jakie metody ochrony przed korozją można stosować, a także umieją dobrać obróbkę powierzchniową tak, aby zwiększyć trwałość korozyjną konstrukcji.

W działalności naukowej koncentruje się na wykorzystaniu metod inżynierii powierzchni w zapobieganiu zjawiskom korozyjnym, zużyciu ściernemu oraz poprawie właściwości biologicznych materiałów. Jest cenionym dydaktykiem, prowadzącym zajęcia z zakresu korozji i jej zapobiegania, a także popularyzatorem nauki, skupionym na korozji, inżynierii powierzchni i materiałach dla lotnictwa. Ma na swoim koncie wiele ekspertyz dla przemysłu, liczne publikacje naukowe i patenty, głównie z ochrony przed korozją.